تداوم اشتباهات سریالی فدراسیون فوتبال/آبروریزی تاریخی در انتظار ایران

به گزارش افتخار آذربایجان، تیم ملی فوتبال ایران در سومین بازی خود در تورنمنت کافا برابر میزبان خود تاجیکستان به میدان رفت و در یک بازی عجیب و غریب و پر اشتباه، به تساوی دو بر دو دست یافت.

ابتدا ایران در دقیقه 38 با گل محبی نتیجه را یک بر صفر کرد، سپس همین بازیکن در دقیقه 47 وارد محوطه جریمه تاجیکستان شد و دومین گل ایران را به ثمر رساند.

اما در ادامه، تزلزل و تعلل های پیام نیازمند و مدافعان تیم ملی، کار دست امیر قلعه نویی داد و باعث شد تا به راحتی، ایران دو گل از تاجیکستان دریافت کند.

در دقیقه 55 شوت سامیف از خط دروازه پیام نیازمند گذشت تا نخستین گل تاجیکستان به ثمر بنشیند. دقیقه 77 بازی نیز سانتر توپ از جناح چپ تیم ملی ایران، زویر جوربائوف مدافع پیش تاخته حریف را صاحب موقعیت کرد و اشتباه دوباره پیام نیازمند و تعلل وی برای خروج یا عدم خروج از دروازه از یک سو و بی اثر بودن مدافعان خودی در محوطه جریمه از سویی دیگر، منجر به دومین گل تاجیکستان با ضربه سر جوربائوف شد.

پیش تر نیز مشخص بود که پیروزی یا قهرمانی در کافا هیچ دستاورد خاصی برای تیم ملی ندارد ولی هر باخت یا تساوی می تواند موجب تزلزل و بحران در ارکان تیم ملی فوتبال ایران شود که در بازی ایران برابر تاجیکستان این مهم به وقوع پیوست و خودش را نشان داد.

قلعه نویی طی مصاحبه ای، حضور در کافا بدون آمادگی قبلی را اشتباه دانسته و مدعی است که ایران بایستی با آمادگی قبلی و انجام بازی های تدارکاتی در این تورنمنت شرکت می کرد! حال این سوال مطرح است که کار تیم ملی فوتبال ایران به کجا رسیده که حتی برای بازی مقابل افغانستان، هند و تاجیکستان هم باید دیدار تدارکاتی برگزار کند و لابد برای آمادگی در کافا، ایران باید با مالدیو، گوآم، بوتان و لائوس دیدار کند!!!

طی سال های گذشته تا به امروز نیز بازی های تیم ملی فوتبال ایران در فیفا دی ها به این شکل بوده که همیشه حریفان دم دستی و ضعیف با رتبه های پایین در رنکینگ فیفا برای بازی های تدارکاتی و دوستانه در نظر گرفته می شد که می توان این مورد را بزرگترین ضعف اساسی در عدم نتیجه گیری تیم ملی فوتبال ایران در تورنمنت های بزرگ و بین المللی دانست.

ضمن اینکه دیدارهای دوستانه ملی در فیفا دی ها به منظور حفظ آمادگی، افزایش هماهنگی، ارتقای نقاط قوت و رفع نقاط ضعف برای تورنمنت های بزرگتر و رویدادهای بین المللی مهم نظیر جام جهانی و جام ملت ها انجام می شود.

بازی با تیم های درجه سه جهان و درجه دو آسیا علاوه بر اینکه هیچ گاه نمی تواند عیار واقعی تیم ملی فوتبال ایران را مشخص کند و ضعف های تیم ملی را به کادر فنی و فدراسیون فوتبال نشان دهد، بلکه می تواند تیم ملی فوتبال را وارد بحرانی کند که حتی نقاط قوت را به تحلیل برده و باعث فراموشی نقاط ضعف شود.

در عوض، بازی با تیم های درجه یک آفریقایی و درجه دوی اروپایی می تواند جانشین خوبی برای انتخاب های قبلی فدراسیون فوتبال ایران باشد، هر چند ضعف های اساسی تیم ملی فوتبال ایران، تنها در بازی برابر تیم های درجه یک اروپایی و آمریکای جنوبی خود را نشان خواهد داد.

بی شک، تجدید نظر فدراسیون فوتبال ایران در تصمیم گیری های کلان می تواند راهگشای حل این مشکل باشد و با هماهنگی های بهتر و روابط حسنه بیشتر با فدراسیون های فوتبال درجه یک جهانی، این معزل تیم ملی فوتبال رتبه 20 جهان برای همیشه رفع شود.

در غیر این صورت، علاوه بر اینکه باید قید صعود از گروه را بزنیم، بلکه منتظر دو رقمی شدن نتایج باخت های تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2026 و آبروریزی تاریخی برای یوزهای ایران در سطح بین الملل باشیم و آرزو کنیم که کاش مثل بازی با انگلیس، فقط 6 گل می خوردیم!